Brieven aan Frans Leonard

Brieven aan Frans Leonard

Hoi kerel,


Morgen gaan we afscheid nemen van Lies, je moeder. Het lieve mens is min of meer in haar middagslaapje eruit geknepen. 
 
We hebben ooit eens samen zitten fantaseren dat ze misschien juist door die bloedtransfusies de behandeling voor eeuwig leven gevonden zouden hebben. Maar niet alles uit SF boeken blijkt uit te komen. 
 
Ook Lies moest zich bij het leven neerleggen. Al heb ik zelden een meer levenslustig en positief mens mee mogen maken. Ze heeft naast een mooi en zinvol leven natuurlijk ook het verdriet gekend eerst haar man en daarna jou te verliezen. 
 
Ze geloofde jullie daar weer in de armen te kunnen vallen in de hemel of wat er dan ook volgens haar was. Persoonlijk geloof ik daar niet in. 
 
Maar ze zal voort leven, misschien niet eeuwig maar wel zolang wij ons haar warme persoonlijkheid herinneren en elke keer als we een potje eigen gemaakte jam opendraaien.
 

Hė maatje,

Dat zei je vaak als ik weereens een uur te vroeg aan de deur stond. Overal in huis stonden je schilderijen en je tafel lag vol kranten, boeken en muziekinstrumenten.
Dat uur was ons moment om het even te hebben over boeken, films, youtube etc. Dat  mis ik wel.

Hoi Flum,

Je telefoonnummer staat nog in mijn lijst en je lacht me vriendelijk toe. Ik zie er wel wat in van je moeder.
Maar waar ik over wilde bellen: Jouw bandje gaat vooruit! We repeteren bijna elke week en hebben veel aanvragen en betaalde optredens beginnen nu ook te komen!
Zo nu en dan draai ik eens wat uit je verzameling minidiscs. Flarden van jouw leven en wie jij bent geweest voor mij.
Ik heb ben van een  gitaar duet van jouw hand in midi aan het zetten.
Graag zou ik je op de koffie vragen of een avond in de tuin met een goeie fles wijn.
Een nachtelijk telefoontje dan?
Een juffrouw vraagt in mechanisch dialect om 0 te toetsen…
Ik hang op en ik mis je.

03.07’17

Hoi Frans Leonard,

Ik ben bij je moeder op bezoek geweest, ze had aangegeven dat ze het fijn vond met mij over jou te praten. We hebben gepraat over je laatste weken over je leven met muziek, hoe wij elkaar hebben ontmoet en wat we herkende in elkaar.

Ook was er een hele doos met foto’s die je keurig gesorteerd achter gelaten hebt. Het was leuk om nu eens de plaatjes bij de verhalen te zien en ook een boek dat je collega’s van de KUB voor je hebben gemaakt toen je daar stopte als ict’er. Ik heb haar de foto’s van Frankrijk on verblijf bij Marjorie, laten zien.

Je moeder heeft het er zwaar mee maar is ook dankbaar voor wat je voor vele mensen hebt betekent. Er ligt nog een hele stapel post op de kast waar ze nog steeds niet doorheen geraakt is. Felicitas helpt haar daarbij. Ook je dierbare “bewaarengel” komt regelmatig bij je moeder om samen met haar een puzzeltje op te lossen en de krant door te nemen.  Je huis wordt stevig aangepakt door Houward en Felicitas. Er ligt een andere vloer in en het is grondig schoongemaakt en geschilderd van binnen. Ik ga er binnenkort eens binnen kijken als Houward thuis is. Het blijft gek dat ik nog steeds jouw huiskamer in mijn hoofd heb zitten en het er nu zo anders uitziet. Gelukkig heb ik de foto’s nog.

21.06’17

Hoi Frans Leonard,
Je kaarsje (led) dat ik bij je bidprentje had staan is bijna uit. Als er zoiets als een hiernamaals is dan ben je nu “over” denk ik? Ik heb je prentje met twee punaises in de koffer van je mandoline geprikt. Gister was ik op de repetitie en Janneke zag je portretje in mijn koffer en je blijkt ook mee te reizen in haar vioolkoffer! Je bent er dus nog iedere dinsdag bij!

11.06’17

Hoi Frans Leonard,

Afgelopen repetitie heb ik je mandoline weer laten klinken. Peter en ook de anderen waren blij met het vertrouwde geluid, alsof je weer een beetje meespeelde!

Ik heb van Pieter wat repetitie opnamen toegestuurd gekregen. Om te luisteren wat jij zoal deed op de mandoline. Dit weekend heb ik ze afgespeeld op mijn koptelefoon, liggend in mijn hangmat.

Het deed me goed je weer eens vol overgave te horen spelen en zingen. Ik denk of hoop dat het de eerste repetities zijn van de nummers want je zingt nogal vals en je spel op de mandoline is erg zoekend. Het lijkt soms of je geen idee hebt in welke toonladder je zou moeten spelen.

Hier zit ons verschil van benadering denk ik ook wel. Jij begon er gewoon aan en daarbij ging je er helemaal in op, meestal als een ongeleid projectiel te keer. Daarin nam je wel iedereen mee in dat enthousiasme. Ik daarentegen verdiep me liever wat meer in de stof voor ik er vol in ga. Jij had ook een andere rol, meer als aanvoerder denk ik. Ik zelf luister liever naar wat ik aan kan vullen, meer subtiel in mijn benadering en daarmee persoonlijkheid. Soms schiet ik wel wat door daarin: ik ben “Hitzaz” toonladders aan het bestuderen en heb mijn akkoorden bij ieder nummer op een apart blad er naast geschreven. Ik kan wel wat van jouw energie gebruiken voor ik alles analyseer en misschien net meer tot spelen kom.

31.05’17

Hoi Frans leonard,

Gisteren heb ik  weer een repetitie gehad van de Boschveldband. Ik heb de mandoline nog niet mee durven nemen. Want perfectionist als ik ben wil ik me eerst verdiepen in allerlei toonladders en akkoorden en hoe deze te kunnen pakken. Ik hoor je zuchten… Maar ja, dat perfectionisme heb ik er toch niet helemaal uitgekregen. Misschien ook wel goed om ergens goed voor de dag te willen komen.

Wel heb ik een beetje op die oude mandola zitten mee pielen. Pieter bracht deze mee. Hij dringt toch ook wel aan dat ik de mandoline zo snel mogelijk mee moet gaan spelen. Dus ik ga maar gewoon wat veel gebruikte akkoorden spelen komende tijd en mezelf daarmee “voor de leeuwen gooien” Nou ja, leeuwen? Het zijn de meest vriendelijke mensen gelukkig!

28.05 ’17

Hoi Frans Leonard,

Eergister heb ik je mandoline opgehaald bij Luthiers. Alles prima uitgevoerd; omgezet, schoongemaakt en afgevlakt hier en daar.

Vanmorgen heb ik na een klein ritueeltje jouw geliefde instrument een beetje het mijne gemaakt. Een beetje “gepiel” op pentatonische ladders kreeg ik er al snel uit en daarop een melodietje ook nog wel. Maar akkoorden kreeg ik er wat moeilijker uitgeknepen! Maar al doende leert men. Dus volgens jouw beproefde methode: Mezelf gewoon voor het blok zetten en komende dinsdag meenemen naar de repetitie dan maar?

18.05 ’17

 Hoi Frans Leonard,

De Boschveldband, dat wil zeggen Lissette, Kees en Pieter zijn ook nog bij jou thuis geweest en hebben zich over een aantal percussie instrumentjes, een keyboard, je basgitaar, een andere antieke mandoline en je banjo ontfermd. Deze zullen gebruikt worden in je geliefde band!
Sinds die doos met mappen en boeken hier staat ruikt mijn huis een beetje als het jouwe… Trouw neem ik jouw groene map mee. Ik ben nu op twee repetities geweest en ik voel me er al helemaal thuis!

Graag zou ik je nog wat willen vragen over sommige aantekeningen bij de nummers die je speelde en met welk bandje je wat speelde en over een bepaald dagboekdicht. Toch mis ik je nog niet echt hoor!  Door al deze dingen ben je nog zo dichtbij.

Mocht ik je dan toch echt gaan missen mag ik je dan gewoon even bellen? Zo middenin de nacht, met een paar wijntjes op, schaamteloos openhartig zijn, elkaar voorlezend uit eigen werk en leven?
Ik krijg nu toch een beetje kippenvel en mijn keel zit wat dicht. Zou ik je misschien nu toch al missen?

10.05’17

Hoi Frans leonard,

Ik ben vandaag met je mandoline naar Luthiers geweest en heb hem verteld over jouw overlijden. Hij wist zich je nog wel te herinneren. Omdat je een “linkspoot” was moet ik je mandoline weer terug laten zetten naar rechts. Ook de brug en de kam moeten daar weer op aangepast worden, de fretjes worden gepolijst en ze wordt hier en daar wat schoongemaakt . Hij ze me er iets moois van te gaan maken.

Ik kan niet wachten tot ik haar weer kan ophalen en beginnen met mijn  avontuur op de mandoline. Op internet heb ik al een akkoordenboekje gevonden en op Youtube heb ik alvast wat filmpjes gekeken. Met mijn gitaristen achtergrond heb ik er wel vertrouwen in. Een autodidact dus net als jij, al ben ik misschien wel wat strenger voor mezelf?

09.05’17
Hoi Frans Leonard,

Jouw zus en zwager hebben besloten dat ik jouw geliefde instrument moest erven. Dit instrument dat zo sterk met jouw verbonden is!
Je bespeelde het tijdens onze vele avonturen en in je laatste band. Het is mij een eer dit instrument te mogen gebruiken en het te leren spelen!

Ik kan jouw plaats in de Boschveld Band niet innemen maar ik kan jouw werk wel voortzetten. Je bent niet weg, je leeft voort in  klank en onze muziek.  ’t is maar dat je het weet!

10.05.2018

Deel dit artikel

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on google
Google+
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email